ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ

SHARE SHARE PRINT SEND
  • ΕΧΩ 2 ΚΟΡΙΤΣΑΚΙΑ, 2,5 ΚΑΙ 1,5 ΕΤΩΝ. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΝΕΥΡΙΚΗ. ΦΩΝΑΖΩ, ΘΥΜΩΝΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΥΠΟΜΟΝΗ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΠΟΛΥ ΖΩΗΡΕΣ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΕ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ. ΝΙΩΘΩ ΝΑ ΒΓΑΙΝΩ ΕΚΤΟΣ ΕΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ.

    Αγαπητή αναγνώστρια,

    Το γεγονός ότι αντιλαμβάνεστε, μέσα στη δυσκολία που υπάρχει, ότι η συμπεριφορά σας χρειάζεται αλλαγή κι ότι ονειρεύεστε και καλύτερες μέρες στη σχέση με τα παιδιά σας, είναι μόνο για εκτίμηση.

    Οι φωνές και τα νεύρα κάθε άλλο παρά θετικά μπορούν να λειτουργήσουν στη σχέση με τα παιδιά αλλά και σε οποιαδήποτε σχέση. Αφού είναι μια αντίδραση που ούτε εσάς σας βρίσκει σύμφωνη,...

    Αγαπητή αναγνώστρια,

    Το γεγονός ότι αντιλαμβάνεστε, μέσα στη δυσκολία που υπάρχει, ότι η συμπεριφορά σας χρειάζεται αλλαγή κι ότι ονειρεύεστε και καλύτερες μέρες στη σχέση με τα παιδιά σας, είναι μόνο για εκτίμηση.

    Οι φωνές και τα νεύρα κάθε άλλο παρά θετικά μπορούν να λειτουργήσουν στη σχέση με τα παιδιά αλλά και σε οποιαδήποτε σχέση. Αφού είναι μια αντίδραση που ούτε εσάς σας βρίσκει σύμφωνη, χρειάζεται να πάρετε απόφαση και να υποστηρίξετε ότι θα το κάνετε διαφορετικά.

    Το πιο σημαντικό για να απαντήσετε στο ερώτημα «πώς αλλιώς;» είναι αρχικά να κατανοήσετε ποιο είναι το θέμα. Δηλαδή, τι είναι εκείνο που στα αλήθεια σας θυμώνει; Το γεγονός ότι είναι ζωηρά τα κορίτσια σας είναι ένδειξη υγείας σε αυτήν την ηλικία παρά ανησυχίας. Είμαι σίγουρη πως υπάρχει κάποιος λόγος για αυτή σας την αντίδραση. Ο λόγος αυτός είναι που θα σας οδηγήσει για το πώς θα το κάνετε. Επειδή οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί και σύμπλοκοι, η επίσκεψη σας σε έναν ειδικό θα βοηθούσε στο να κατανοήσετε καλύτερα τα συναισθήματα σας και να μην ενοχοποιηθείτε. Το πρώτο βήμα ωστόσο είναι να δείξετε κατανόηση στον εαυτό σας και να ακούσετε τι πραγματικά έχει να σας πει.. Όταν υπάρχει θυμός υπάρχει και αιτία. Η αρχική δουλειά που έχει να γίνει είναι ως προς το λόγο που δημιουργεί το δύσκολο συναίσθημα κι έπειτα ως προς την έκφρασή του.

     

    Σας ευχαριστώ

    Πηγή mama365.gr

    Διαβάστε Περισσότερα
  • Η 2 ΕΤΩΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΤΑΚΤΗ. ΕΧΕΙ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΜΙΚΡΗ ΝΑ ΠΕΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟ ΧΑΡΑ ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΘΥΜΟ Η ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ.

    Αγαπητή αναγνώστρια,

    Η ηλικία των 2 ετών είναι μια σημαντική αναπτυξιακή φάση κατά την οποία το παιδί ξεκινά να μπαίνει στην διαδικασία εκκμάθησης κανόνων από τους γονείς. Τα παιδιά στην ηλικία αυτή είναι ιδιαίτερα θορυβώδη, ενεργητικά και «επιθετικά» ακόμα θα λέγαμε με κάποια αντικείμενα. Πιάνουν συνέχεια πράγματα, τα σκίζουν και τα πετούν. Αυτός είναι ο τρόπος που σε αυτήν τη φάση...

    Αγαπητή αναγνώστρια,

    Η ηλικία των 2 ετών είναι μια σημαντική αναπτυξιακή φάση κατά την οποία το παιδί ξεκινά να μπαίνει στην διαδικασία εκκμάθησης κανόνων από τους γονείς. Τα παιδιά στην ηλικία αυτή είναι ιδιαίτερα θορυβώδη, ενεργητικά και «επιθετικά» ακόμα θα λέγαμε με κάποια αντικείμενα. Πιάνουν συνέχεια πράγματα, τα σκίζουν και τα πετούν. Αυτός είναι ο τρόπος που σε αυτήν τη φάση αλληλεπιδρούν με τον κόσμο γύρω τους, προκειμένου να τον γνωρίσουν και να καταλάβουν τον τρόπο λειτουργίας του.

    Οι γονείς λοιπόν σε αυτή την φάση είναι ιδιαίτερα σημαντικοί καθώς μπορούν να διδάξουν στο παιδί τους, με επανάληψη από καθημερινές αφορμές, κανόνες και απαγορεύσεις προκειμένου να βοηθήσουν το παιδί τους στην προσπάθειά του αυτή να μάθει. Με τον τρόπο αυτό οι γονείς δείχουν ουσιαστικά στο παιδί τον τρόπο με τον οποίο αναμένουν εκείνοι να συμπεριφερθεί. Αυτός ο τρόπος λοιπόν χρειάζεται να είναι ανάλογος της ηλικίας του παιδιού. Στο παράδειγμα που δίνετε, είναι όμορφο που μιλάτε μαζί της και της εξηγείτε ότι μπορεί να είναι επικίνδυνο αυτό που κάνει, ωστόσο σε αργότερη φάση θα κατακτήσει αυτή την ικανότητα. Δηλαδή, εσείς οφείλετε να εισάγετε τον κανόνα και να τον επαναλάβετε όμορφα για να τον καταλάβει, όμως θα τον κατακτήσει αργότερα διότι τώρα μπορεί να σας ακούσει αλλά δε μπορεί ακόμη να εφαρμόσει αυτό που την διδάσκετε.

    Αν ανησυχείτε λοιπόν για το εάν θα έχει αυτή την συμπεριφορά αργότερα στο σχολείο, τότε σας απαντώ ότι θα είναι σε άλλη ηλικία όπου θα έχει κατακτήσει τα θέματα πειθαρχίας και συμμόρφοσης, οπότε αν όλα πάνε καλά, δεν αναμένουμε τέτοια αντίδραση. Εάν πηγαίνει σε αυτήν την ηλικία σε παιδικό σταθμό και αναρωτιέστε πως συμπεριφέρεται στα άλλα παιδιά, τότε ρωτήστε τη δασκάλα της και μάλιστα ζητήστε της να το δουλέψετε από κοινούν το θέμα αυτό, έτσι ώστε να βοηθήσετε την κόρη σας να το κατανοήσει πιο εύκολα.

    Δεν είναι λοιπόν θέμα διάθεσης, αλλά προς το παρόν ικανότητας. Οι ικανότητες σε αυτές τις ηλικίες αλλάζουν καθημερινά και εμπλουτίζονται με ταχύτατους ρυθμούς. Αν ωστόσο δείτε πως αργότερα αυτή η στάση δεν εξελίσεται, τότε θα χρειστεί να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό για διερεύνηση του θέματος. Προς το παρόν την καλή δουλειά έχετε δυνατότητα να την κάνετε εσείς!

     

    Σας ευχαριστώ

    Πηγή mama365.gr

    Διαβάστε Περισσότερα
  • Η 7 ΕΤΩΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΤΡΙΒΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΤΟ ΠΙΠΙ ΤΗΣ –ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ. ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΑΜΕ ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟ, Η ΟΠΟΙΑ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 6 ΕΤΩΝ, ΟΜΩΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ, ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ.

    Αγαπητή αναγνώστρια,

    Η σεξουαλική ανάπτυξη των παιδιών είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα που οι γονείς από νωρίς καλούνται να αντιμετωπίσουν, πολλές φορές νιώθοντας αμηχανία ή ενοχή για τη συμπεριφορά των παιδιών τους. Τα παιδιά ήδη από την ηλικία των 3 ετών ξεκινούν να εξερευνούν το σώμα τους και τις λειτουργίες του και αυτό είναι απολύτως υγιές και θεμιτό. Στα πλαίσια λοιπόν της γνωριμίας τους...

    Αγαπητή αναγνώστρια,

    Η σεξουαλική ανάπτυξη των παιδιών είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα που οι γονείς από νωρίς καλούνται να αντιμετωπίσουν, πολλές φορές νιώθοντας αμηχανία ή ενοχή για τη συμπεριφορά των παιδιών τους. Τα παιδιά ήδη από την ηλικία των 3 ετών ξεκινούν να εξερευνούν το σώμα τους και τις λειτουργίες του και αυτό είναι απολύτως υγιές και θεμιτό. Στα πλαίσια λοιπόν της γνωριμίας τους αυτής με το σώμα, αντλούν και ευχαρίστηση από τις ερωτογενείς ζώνες, με διάφορους τρόπους, όπως με την τριβή που αναφέρετε. Θα έλεγα, ότι η σεξουαλική ανάπτυξη του παιδιού δεν συμβαίνει κατά περιόδους, αλλά είναι συνεχής. Αυτό που ουσιαστικά αλλάζει είναι η ένταση της ενασχόλησης και ο τρόπος που τα παιδιά αντλούν ευχαρίστηση. Συγκεκριμένα, πριν τη σχολική περίοδο τα παιδιά αντλούν ευχαρίστηση ασχολούμενα με τον εαυτό τους, ενώ μετά τη σχολική περίοδο αντλούν ευχαρίστηση από τις σχέσεις με τους συνομηλίκους και έτσι η εκδήλωση των σεξουαλικών συμπεριφορών μοιάζει να μειώνεται, μέχρι να ενταθεί ξανά στην εφηβική ηλικία.

    Επομένως, δε χρειάζεται να περιμένετε «να περάσει» διότι ακολουθείται η φυσιολογική πορεία της ανάπτυξης οπότε δεν είναι ανησυχητικό. Η συμβουλή σας για ιδιωτικό χρόνο στο δωμάτιο της είναι πολύ καλή, αρκεί να μην είναι με βλέμμα αγωνίας ή με τιμωρητικό χαρακτήρα. Εκεί που θα πρέπει να στρέψετε το βλέμμα σας είναι στο αν προχωρά καλά και στους υπόλοιπους τομείς, όπως στις σχέσεις της, στον κοινωνικό της περίγυρο, μαθησιακά κ.α.

    Μια επίσκεψη δική σας σε ειδικό θα ήταν βοηθητική προκειμένου να εκφράσετε τις αγωνίες σας και να απαντήσετε σε διάφορα ερωτήματα που προκύπτουν από το μεγάλωμα των παιδιών.

     

    Σας ευχαριστώ

    Πηγή mama365.gr

    Διαβάστε Περισσότερα
  • ΕΧΩ ΕΝΑ ΑΓΟΡΑΚΙ ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ. ΞΥΠΝΑΕΙ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΛΑΙΓΟΝΤΑΣ, ΑΛΛΑ ΕΚΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΗ ΓΚΡΙΝΙΑ. ΒΑΡΙΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΛΩ ΣΕ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ;

    Αγαπητή αναγνώστρια,

    Τα παιδιά στον πρώτο χρόνο ζωής τους έρχονται αντιμέτωπα με ένα νέο άγνωστο κόσμο τον οποίο προσπαθούν να γνωρίσουν και να κατανοήσουν. Στην προσπάθειά τους αυτή, σε αυτήν την τόσο μικρή ηλικία, δεν έχουν πολλούς τρόπους να αξιοποιήσουν. Δηλαδή, αφού δε μπορούν να επικοινωνήσουν λεκτικά την επιθυμία τους, την επικοινωνούν με κλάμα ή με φωνή. Δεν έχουν ακόμη άλλη δυνατότητα....

    Αγαπητή αναγνώστρια,

    Τα παιδιά στον πρώτο χρόνο ζωής τους έρχονται αντιμέτωπα με ένα νέο άγνωστο κόσμο τον οποίο προσπαθούν να γνωρίσουν και να κατανοήσουν. Στην προσπάθειά τους αυτή, σε αυτήν την τόσο μικρή ηλικία, δεν έχουν πολλούς τρόπους να αξιοποιήσουν. Δηλαδή, αφού δε μπορούν να επικοινωνήσουν λεκτικά την επιθυμία τους, την επικοινωνούν με κλάμα ή με φωνή. Δεν έχουν ακόμη άλλη δυνατότητα. Επιπλέον η εναλλαγή των αντικειμένων με τα οποία αλληλεπιδρούν, είναι συχνή καθώς προσπαθούν μέσα από αυτά να αντλήσουν χαρά και ικανοποίηση και να καταλάβουν τη λειτουργία τους. Θα ήταν άδικο να ονομάσουμε τη συμπεριφορά του γκίνια ή βαρεμάρα, καθώς σε αυτή τη νεαρή ηλικία έχετε τρόπους να αλληλεπιδράσετε μαζί του και μάλιστα του είστε απαραίτητοι και εξαιρετικά σημαντικοί.

    Το είδος αυτής της αλληλεπίδρασης μάλιστα που θα αναπτύξετε, είναι τόσο σημαντικό καθώς καθορίζει την ποιότητα της προσκόλλησης και βοηθά την ανάπτυξη των γνωστικών και κινητικών δεξιοτήτων του παιδιού. Παράλληλα διαμορφώνει και το συναισθηματικό του κόσμο.

    Με άλλα λόγια, στον πρώτο χρόνο ζωής τα βρέφη αναπτύσσουν τη σωματική και ψυχική τους οργάνωση. Ο τρόπος που όμορφα τα συνοδεύετε σε αυτό τον δρόμο, και τους μαθαίνετε πώς να προχωρούν, είναι το πιο σημαντικό που έχετε να κάνετε! Χαρείτε το προχώρημα τους και ακολουθήστε το ρυθμό τους όσο αυξάνει!

    Σας ευχαριστώ

    Πηγή mama365.gr

    Διαβάστε Περισσότερα
  • Η 5 ΧΡΟΝΩΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΚΛΑΙΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΑΦΗΝΩ ΣΤΟΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΑΣ;

    Αγαπητή αναγνώστρια,

    Ευχαριστώ για το ερώτημά σας. Είναι πράγματι ένα θέμα που προκύπτει συχνά. Το δύσκολο στο ερώτημα που θέτετε είναι ότι είναι πολλοί οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν σε μια τέτοια αντίδραση, και άρα δε μπορώ να σας δώσω συγκεκριμένη απάντηση, καθώς κάθε περίπτωση μπορεί να διαφέρει σημαντικά από κάποια άλλη.

    Σε γενικές γραμμές αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι ο...

    Αγαπητή αναγνώστρια,

    Ευχαριστώ για το ερώτημά σας. Είναι πράγματι ένα θέμα που προκύπτει συχνά. Το δύσκολο στο ερώτημα που θέτετε είναι ότι είναι πολλοί οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν σε μια τέτοια αντίδραση, και άρα δε μπορώ να σας δώσω συγκεκριμένη απάντηση, καθώς κάθε περίπτωση μπορεί να διαφέρει σημαντικά από κάποια άλλη.

    Σε γενικές γραμμές αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι ο αποχωρισμός από το πρόσωπο αναφοράς, δηλαδή εσάς, τη δυσκολεύει. Επομένως στη σχέση μεταξύ των μελών της οικογένειας μπορείτε να δουλέψετε και να βελτιώσετε τον τρόπο που σχετίζεστε. Το θετικό είναι πως ενώ δυσκολεύεται να σας αποχωριστεί, σύντομα προσαρμόζεται στο νέο περιβάλλον. Η δυσκολία αυτή δεν την ταλαιπωρεί ή την κρατά εκτός ομάδας. Σε κάθε περίπτωση μια συζήτηση μαζί της θα βοηθούσε να την καταλάβετε και να δημιουργήσετε συγκεκριμένες υποθέσεις για το θέμα που σας απασχολεί. Μπορείτε να την ρωτήσετε γιατί κλαίει, αν υπάρχει κάτι που την ενοχλεί ή τι θα ήθελε για να νιώσει καλύτερα. Φυσικά δε χρειάζεται να συμφωνήσετε σε όσα θα σας πει, αλλά πρώτον θα την έχετε ακούσει και δεύτερον θα σας βοηθήσει να καταλάβετε που εντοπίζεται η δυσκολία προκειμένου να δρομολογήσετε την αποκατάσταση της. Μια επίσκεψη της οικογένειας σε ένα ειδικό θα μπορούσε επίσης να είναι πολύ βοηθητική, καθώς είναι ένα θέμα που αντιμετωπίζουμε συχνά, και μάλιστα με καλά αποτελέσματα.

    Σας ευχαριστώ

    Πηγή mama365.gr

    Διαβάστε Περισσότερα
  • ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΑΠΕΚΤΗΣΑ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΕΧΩ ΓΙΝΕΙ ΤΡΟΜΕΡΑ ΚΤΗΤΙΚΗ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗΝ ΑΦΗΝΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ.

    Αγαπητή αναγνώστρια,

    Εκτιμώ ιδιαίτερα την ειλικρίνεια σας. Πράγματι, ο ερχομός ενός παιδιού, πόσο μάλλον όταν αυτό είναι το πρώτο, είναι μια απαιτητική και δύσκολή, μα παράλληλα υπέροχη εμπειρία. Το γεγονός ότι χρειάζεται να μπείτε σε έναν καινούριο ρόλο που προηγουμένως δε γνωρίζατε, αυτό του γονιού, δημιουργεί έντονο άγχος και αγωνία. Μέχρι λοιπόν αυτή η νέα «ιδιότητα» να...

    Αγαπητή αναγνώστρια,

    Εκτιμώ ιδιαίτερα την ειλικρίνεια σας. Πράγματι, ο ερχομός ενός παιδιού, πόσο μάλλον όταν αυτό είναι το πρώτο, είναι μια απαιτητική και δύσκολή, μα παράλληλα υπέροχη εμπειρία. Το γεγονός ότι χρειάζεται να μπείτε σε έναν καινούριο ρόλο που προηγουμένως δε γνωρίζατε, αυτό του γονιού, δημιουργεί έντονο άγχος και αγωνία. Μέχρι λοιπόν αυτή η νέα «ιδιότητα» να εδραιωθεί μπορεί να νιώθετε ότι η όποια «παρεμβολή» είναι απειλή για το οικοδόμημα που προσπαθείτε να χτίσετε. Αυτό συμβαίνει στην έναρξη οποιασδήποτε νέας εμπειρίας. Σκεφτείτε το θέατρο, χρειάζονται αμέτρητες ώρες προβών προκειμένου να ανέβει μια παράσταση. Ο νέος ηθοποιός που έχει την αγωνία να βγει η παράσταση σωστά και να ακολουθήσει το ρόλο του, μπορεί να νιώσει την παραμικρή αλλαγή απειλητική. Όταν με τον καιρό κατακτήσει το ρόλο του, ακόμη και το λάθος, μπορεί να το αξιοποιήσει με τέτοιο τρόπο που το αποτέλεσμα να είναι ακόμα καλύτερο.

    Ενώ λοιπόν μέχρι εδώ είναι λογικό το συναίσθημά σας και χρειάζεται να νιώσετε ασφάλεια σαν μητέρα, είναι η ώρα που επίσης χρειάζεται να φροντίσετε και τις υπόλοιπες πλευρές σας. Η μητρότητα σας καθιστά πολύ σημαντική για το παιδί σας. Είστε όμως και σύντροφος και γυναίκα και…και…..και…. Μην τα ξεχνάτε! Σα μητέρα έχετε αποκτήσει εκατοντάδες νέες ικανότητές που πριν δεν είχατε ή δε γνωρίζατε ότι είχατε. Ας γίνει αυτός ο πλούτος αφορμή για άνοιγα προς τα έξω κι όχι για κλείσιμο.

     

    Σας ευχαριστώ

    Πηγή mama365.gr

    Διαβάστε Περισσότερα
  • ΓΙΑΤΙ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΥΠΟ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ;ΕΙΝΑΙ 10 ΕΤΩΝ.ΓΙΑ ΟΛΑ ΘΕΛΕΙ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ, ΝΑ ΤΟΥ ΤΑ ΛΕΣ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ, ΤΣΑΚΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ 8 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΝΕΥΡΙΑΖΕΙ.

    Αγαπητή αναγνώστρια, Τα παιδιά, όσο πλησιάζουν ηλικιακά την φάση της εφηβείας, τόσο διαφοροποιούν τη συμπεριφορά τους τείνοντας προς εκείνη. Είναι θα λέγαμε μια αλλαγή, ένα μεγάλωμα, που γίνεται σταδιακά και όχι απότομα. Στην ηλικία των 10 ετών, είναι αναμενόμενο, να μπορείτε να διακρίνετε χαρακτηριστικά στο παιδί σας, άλλα πιο παιδικά, που αντιστοιχούν στην φάση από την οποία πέρασε, και άλλα...

    Αγαπητή αναγνώστρια, Τα παιδιά, όσο πλησιάζουν ηλικιακά την φάση της εφηβείας, τόσο διαφοροποιούν τη συμπεριφορά τους τείνοντας προς εκείνη. Είναι θα λέγαμε μια αλλαγή, ένα μεγάλωμα, που γίνεται σταδιακά και όχι απότομα. Στην ηλικία των 10 ετών, είναι αναμενόμενο, να μπορείτε να διακρίνετε χαρακτηριστικά στο παιδί σας, άλλα πιο παιδικά, που αντιστοιχούν στην φάση από την οποία πέρασε, και άλλα πιο εφηβικά, που αντιστοιχούν στη φάση στην οποία κατευθύνεται. Αυτό είναι υπέροχο και σε καμία περίπτωση δεν είναι εναντίον σας αλλά υπέρ σας! Είναι πολύ όμορφο που στο μεγάλωμά του επιλέγει να «δοκιμάζει» τα νέα του εφόδια εντός οικογένειας, έτσι ώστε να τα καταγράψει και να τα αξιοποιήσει και έξω από αυτήν! Με το να ζητά υπενθύμιση, χρειάζεται ουσιαστικά επιβεβαίωση. Να βεβαιωθεί ότι και σε αυτή την φάση δεν είναι μόνος, αλλά τον συνοδεύετε όμορφα από άλλη πια απόσταση. Δώστε του σιγουριά και την εμπιστοσύνη σας ότι και μόνος του τα καταφέρνει. Ως προς τους τσακωμούς με τον αδερφό του, είναι καλό, σε λογικό βέβαια πλαίσιο, να επιτρέπετε να λύνονται όποια θέματα προκύπτουν μεταξύ τους, χωρίς τη δική σας παρέμβαση. Αυτό είναι καλό και χρήσιμο και για τα δύο παιδιά σας, καθώς μέσα στο πλαίσιο ασφάλειας που φέρει η αδερφική σχέση, καλλιεργείται και αναπτύσσεται έτσι η διεκδίκηση, η διαφωνία, η επεξεργασία και τελικά η λύση ενός προβλήματος. Εμπιστευτείτε τους και σε αυτό το επίπεδο ότι τα καταφέρνουν! Τα αγόρια σας μεγαλώνουν, και στο μεγάλωμά τους χωράει και η αντίδραση και η αλλαγή.

    Πηγή www.mama365.gr

    Διαβάστε Περισσότερα
  • ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ 3,5 ΕΤΩΝ. ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ.ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΠΟΝΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΜΑΣ.ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΠΩ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ -ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΚΑΝ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΣΗΜΑΣΙΑ.

    Αγαπητή αναγνώστρια, Από τα λεγόμενά σας αντιλαμβάνομαι ότι διανύετε μια δύσκολη περίοδο. Δυστυχώς, ακόμη και τα οικονομικά θέματα στις δύσκολες αυτές εποχές που περνάμε, είναι ένας παράγοντας που επηρεάζει αρκετά την οικογενειακή λειτουργία. Σημαντικός παράγοντας, ωστόσο, δεν είναι από μόνος του επαρκής για να καταλήξει ένα ζευγάρι σε διαζύγιο. Η συνύπαρξη πολλών ακόμη δυσκολιών είναι...

    Αγαπητή αναγνώστρια, Από τα λεγόμενά σας αντιλαμβάνομαι ότι διανύετε μια δύσκολη περίοδο. Δυστυχώς, ακόμη και τα οικονομικά θέματα στις δύσκολες αυτές εποχές που περνάμε, είναι ένας παράγοντας που επηρεάζει αρκετά την οικογενειακή λειτουργία. Σημαντικός παράγοντας, ωστόσο, δεν είναι από μόνος του επαρκής για να καταλήξει ένα ζευγάρι σε διαζύγιο. Η συνύπαρξη πολλών ακόμη δυσκολιών είναι κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε μια τέτοια απόφαση.

     

     Η επεξεργασία, λοιπόν, του συνδυασμού των δυσκολιών, είναι απαραίτητη προκειμένου να υπολογίσετε εάν υπάρχουν θέματα που μπορείτε να προχωρήσετε μαζί ή εάν οι δυσκολίες είναι ανυπέρβλητες και σας οδηγούν σε ξεχωριστούς δρόμους. Εάν υπάρχει ξεκάθαρη απόφαση, τότε η ανακοίνωση στο παιδί μοιάζει να είναι εύκολη μέσα σε όλη αυτή τη δυσκολία. Εάν παραμένει ακόμη ανοιχτό το ερώτημα ως προς το πώς θα προχωρήσετε, τότε εκεί δεν χρειάζεται να εμπλακεί το παιδί, καθώς το θέμα αυτό αφορά το ζευγάρι και η λύση έχει να παραχθεί σε αυτό το επίπεδο.

    Ένα παιδί είναι χαρούμενο όταν έχει γονείς ευχαριστημένους. Όταν, παρά τη δυσκολία και τα προβλήματα, τους βλέπει να προχωρούν, ανοίγοντας του δρόμο και διδάσκοντάς το από τον τρόπο τους μια στάση ζωής. Ξαναακούστε λοιπόν τα λόγια σας και αναλογιστείτε. Έχει νόημα να μην φροντίσετε τη δική σας  ψυχολογία γιατί του παιδιού έχει περισσότερη σημασία; Δρα άραγε ανεξάρτητα η μία από την άλλη;

    Πηγή www.mama365.gr

    Διαβάστε Περισσότερα